Herman van der Star
 

Ik zal wel niet de enige geweest zijn die Bisschop Muskens gevolgd heeft op het scherm van de televisie. Nu ben ik zelf niet zon voorstander van een praatprogramma, maar dit maal trok het mij wel aan om te luisteren en te kijken naar een man op  leeftijd  die vertelde over zijn verleden. Maar ook voor de toekomst had hij al een plekje uitgezocht. In een klooster nog wel. Monnik worden! n van de vragen die hem werden voorgelegd was: Bid U Altijd? Er werd bedoeld tijdens de wandelingen; tijdens het stilzitten; en waar u ook mee bezig bent. Mij hebben ze ooit eens gezegd: bidden is praten met God!! Zingen is ook bidden! Als ik aan vroeger terugdenkt, dan moet ik ook even denken aan mijn oom Theo Merlijn. Hij was vrijgezel, zijn leven lang. Hij had een belangrijke baan. Hij was portier van het Klein Seminarie in Apeldoorn. Hij had de edele taak om iedere nacht de schoenen te poetsen van alle studenten. Als die studenten allemaal in bed lagen dan ging hij bij allemaal de schoenen ophalen om ze te poetsen, zodat ze de volgende morgen weer glimmend aangetrokken konden worden. Het was ook een betrokken man van de RK kerk. Hij was weliswaar gn bisschop geworden,maar hij bad zeker zo veel als vele priesters. In de vakantietijd van de priesterstudenten kwam hij ook bij ons wel eens op vakantie. Als wij al klaar waren met bidden vr of na het eten, dan moesten we wachten tot onze oom uitgebeden was. Zelfs als hij in het kleinste kamertje was, hoorde je hem. Het is leuk om aan die dingen te denken. Natuurlijk had hij ook zijn leuke kanten net als ieder ander. Na de sluiting van het Klein Seminarie is hij naar een verzorgingshuis verhuisd,waar hij nog vele jaren van zijn vrije tijd heeft kunnen genieten

Hartelijke groet van  Herman van der Star.
                                                             
Terug naar index verhalen